Lyrics : Emotion
Destiny's Child : Emotion
It's over and done
But the heartache lives on inside
And who's the one you're clinging to
Instead of me tonight?
Tears on my pillow wherever you go
I'll cry me a river that leads to your ocean
You'll never see me fall apartIn the words of a broken heart
It's just emotion taking me over
Caught up in sorrow
Lost in the song
But if you don't come back
Come home to me, darling
Don't you know there's nobody left in this world to hold me tight?
Don't you know there's nobody left in this world to kiss goodnight
Goodnight, goodnightI'm there at your side,
I'm part of all the things you are
But you've got a part of someone else
You've got to find your shining starAnd where are you now, now that I need you?
Tears on my pillow wherever you go
I'll cry me a river that leads to your ocean
You'll never see me fall apartIn the words of a broken heart
It's just emotion taking me over
Caught up in sorrow
Lost in the song
But if you don't come back
Come home to me, darling
Don't you know there's nobody left in this world to hold me tight?
Don't you know there's nobody left in this world to kiss goodnight
Goodnight, goodnightAnd where are you now, now that I need you?
Tears on my pillow wherever you go
I'll cry me a river that leads to your ocean
You'll never see me fall apartIn the words of a broken heart
It's just emotion taking me over
Caught up in sorrow
Lost in the song
But if you don't come back
Come home to me, darling
Don't you know there's nobody left in this world to hold me tight?
Don't you know there's nobody left in this world to kiss goodnight
Goodnight, goodnight
Στο δρόμο....
Ένα jeep Volvo σταμάτησε μπροστά μου. Άνοιξε η πόρτα, ξανάκλεισε, ξανάνοιξε.... και γω περίμενα σταματημένη από πίσω με το αυτοκίνητο μου.
Πάνω που πήγα να εκνευριστώ, συνειδητοποίησα ότι βρισκόμουν μπροστά σ' ένα "φρέσκο" αγαπησιάρικο ζευγαράκι. Δεν μπορούσαν να ξεκολλήσουν και φιλιόντουσαν συνέχεια. Η κοπέλα πήγαινε να φύγει και ξαναγυρνούσε.
Το απόλυτο παιχνίδι!
Ποτέ δεν ήμουν υπέρμαχος του να παρακολουθείς τους άλλους να βγάζουν τα μάτια τους. Με εκνευρίζει συν τοις άλλοις! Πάνω λοιπόν που άρχισα να σκέφτομαι ότι θα πρέπει να πατήσω την κόρνα του αυτοκινήτου μου μπας και καταλάβουν ότι υπάρχει άνθρωπος που περιμένει από πίσω τους, η κοπέλα βγήκε από το αυτοκίνητο! Με μια κίνηση πετάχτηκε έξω λες και ήθελε να φύγει μακριά από τον πειρασμό! Σήκωσε το jean της και απομακρύνθηκε από το αυτοκίνητο χαμογελώντας.
Είχε το χαμόγελο της απόλυτης χαράς, ευτυχίας και "χαζομάρας". Ναι, ήταν ερωτευμένη. Πετούσε! Η σπίθα στο βλέμμα της και η γλυκύτητα στο χαμόγελο της μαρτυρούσαν τον έρωτά της. Και εκεί κατάλαβα....
Πολύ θα ήθελα να αποκτήσει και το δικό μου πρόσωπο αυτήν την έκφραση. Έχει περάσει ο καιρός και οι εκφράσεις έντασης και απογοήτευσης πρέπει να αντικατασταθούν με τη γλυκύτητα και την τρέλα! Η δύναμη του έρωτα σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δεν πατάς στο έδαφος και είσαι ο πιο ισχυρός άνθρωπος του κόσμου όπου τίποτα δεν μπορεί να σε διαπεράσει....
Έχει έρθει η ώρα μετά από τόσο "αγώνα" και αντιμετώπιση των δαιμόνων.
Αυτό περιμένω....το χαμόγελο εκείνο....το μοναδικό.
σσ. αφιερωμένο στη φίλη μου Μυρτώ...και σε όποιον έχει πονέσει από έρωτα.
To Μετρό *
'Η αλλιώς subway!
Όταν έλεγα στους άλλους αλλά και στον εαυτό μου ότι δεν μ' αρέσει το Λονδίνο, πάντα έφερνα ως παράδειγμα το subway/ tube τους.
Έλεγα, δεν μ' αρέσει βρε παιδί μου. Δεν μπορώ!
Ο κόσμος που σπρώχνεται, τρέχουν όλοι να πάνε στις δουλειές τους, δεν βλέπουν μπροστά τους, δεν τους νοιάζει τίποτα. Εάν θέλεις να πας κάπου αλλού από ότι το υπόλοιπο ρεύμα, σ' έχουν ήδη πατήσει όλοι αυτοί που πάνε "κανονικά". Δεν μ' άρεσε αυτό και έλεγα ότι εγώ τέτοια ζωή δεν θέλω να κάνω! Και στην Αθήνα έχουμε τα χίλια μύρια άλλα τουλάχιστον είμαστε πιο cool , happy και τα βλέπουμε διαφορετικά. ΜΠΟΥΡΔΕΣ.
Σήμερα το πρωί στις 6.30 ήμουν στο μετρό για να πάω στο Σύνταγμα. Ήταν πραγματικά νωρίς και περίμενα να μην έχει κίνηση στους συρμούς. Γελάστηκα. Είχε αρκετό κόσμο. Και η συμπεριφορά του?
Ίδια μ' αυτήν που σχολίαζα με στόμφο για το Λονδίνο....
* Το κείμενο έπρεπε να έχει αναρτηθεί στις 2 Μαίου 2011.
Καλό Πάσχα
Ήρθε η μέρα του χρόνου όπου χιλιάδες αρνιά και κατσίκια σουβλίζονται/ μαγειρεύονται και φυσικά καταβροχθίζονται από όλους εμάς τους "στερημένους" από τη νηστεία. Τι ειρωνεία....!
Εμένα προσωπικά δεν μου πηγαίνει το αρνί και το κατσίκι οπότε χάνω όλο το βουκολικό της υπόθεσης. Την τελευταία δεκαετία την περνάω στην Αθήνα. Δεν είχαμε ποτέ εξοχικό ή χωρίο να πάμε και δεν βρήκα μέχρι τώρα....! Η Αθήνα είναι απλά υπέροχη και ανοιξιάτικη τέτοιες μέρες. Είναι τόσο όμορφα να πηγαίνεις όπου θέλεις χωρίς κίνηση, χωρίς πίεση χρόνου, χωρίς υποχρεώσεις. Άψογο.
Μαζί με την ομορφιά της Αθήνας έρχεται και η λύτρωση των ημερών. Με αποκορύφωμα τη Μ. Πέμπτη που για ένα ανεξήγητο και μοναδικό λόγο αισθάνομαι ό,τι δεν έχω αισθανθεί ένα ολόκληρο χρόνο. Προσμένω σ'αυτή τη μέρα, ανυπομονώ για να έρθω πιο κοντά σ'αυτό που νομίζω εγώ ότι είναι η δική μου "κάθαρση". Έτσι αποκτά ιδιαίτερο νόημα να είμαι εδώ, να είμαι στην Αθήνα και να μην κάνω άσκοπες μετακινήσεις που θα με βγάλουν από την τόσο σημαντική ρουτίνα μου.
Καλό Πάσχα λοιπόν, με υγεία και όλα τα άλλα έρχονται. Θα βρούμε το δρόμο μας, που θα πάει.....
xx
A.
Life is out there
Saturday night with no "night fever"or even a rush to go out. No, it's not the weather. It's not my arthrities and the pain in my joints. It's the whole feeling of "I can't get no satisfaction" that Rolling Stones so directly transfered it to a song.
It is a wonder how things will turn out. How things will evolve and transfer my life into a new stage. The one thing that scares me is that evolving always includes bad/sad moments and unpredictable endings or even begginings. Being a Cassandra will not help so I push away the thoughts, I travel through time and I stand still holding my breath.
It's time to say goodnight, for now. Tomorrow it's a new day. And it is the dawn of Holy week that always brings my inner "me" on the surface.
xx
All at once
Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4Sunday night.
Some people say that Sunday is the epitome of melancholy since a new difficult week starts in a few hours. For me that's not the case. Sunday is just a day where the last couple years Sunday is a significant day to get ahead of schedule and work on projects so the week can start with less work load. I don't know if it's the best ever way to deal with work load and stress but at least I'm trying to make the most of my days and hours. Every second counts.
So it's Sunday. Sitting with my laptop in front of the fire place, TV is on and is destructing me, twitter is on the safe mode and I'm trying to work while uploading pictures on Picasa. Yeap! That's my multitasking moments. That's the air that I breathe. In addition to all these, I decided to start my own Posterous. It's been ages since I searched it, signed in and waiting for the right moment to start writing. Why in English? It's not gonna be only in English. There will be Greek, greeklish and all the rest. The point is to keep an online journal with the things that matter, with the details that make my day or ruin my mood. It's all there and I just need to put them in order. Few minutes of my day....
Let's hope that I keep the pace , let's hope that I keep my promise. It's just a start. Just a thought.
xx